ابوحنیفه نعمان بن ثابت کوفی را خیلی ها قبول داشتند. او یکی از ائمه چهارگانه ی اهل سنت و

پیشوای حنفی ها بود. استادهای زیادی دیده بود و با عالمان بسیاری برخورد داشت. اما در مورد هیچ کدام آن ها این گونه نگفته بود: «هرگز در عمرم عالم تر و فقیه تر از جعفر بن محمد ندیدم!»

ابن تیمیه حرانی بنیانگذار مکتب وهابیت است و از کسانی ست که با اهل علم سر و کار داشته. اما تنها در مورد امام صادق علیه السلام چنین می نویسد: «جعفر صادق علیه السلام از برگزیدگان اهل علم و دین است».

مالک بن انس، از فقهای مدینه و امام مذهب مالکی است. او می گوید: «مردی افضل از امام جعفر صادق علیه السلام از نظر علم و عبادت و تقوا، هرگز چشمی ندیده و گوشی نشنیده و به قلب هیچ کس هم خطور نکرده است.»

شیخ احمد کفتارو هم عالم بود و هم رئیس مجلس افتاء الاعلی در سوریه.

او می گوید: «سعادت و شرف به من روی آورد که در مورد ریحانه و دردانه قریش، رکن خاندان نبوی و استاد علماء و فقها و محدثان و سلاله ی نبوی و نور چشم علی بن ابیطالب... سخن گویم. وجودی که خدا به واسطه ی او ارکان شریعت را استواری بخشید و معالم دین را روشن ساخت و پس از یک قرن از ظهور اسلام، خدا بار دیگر عظمت اسلام را به وسیله او استوار ساخت.

هدف امام صادق علیه السلام با احداث مدرسه فکری در اول قرن دوم ه.ق احیای مدرسه و مکتب جدش رسول الله بود. خدای تعالی به واسطه ی امام صادق علیه السلام به امت اسلامی کرامت بخشید و اسلام را دوباره احیا کرد...»

محمد سعید رمضان بوطی از نویسندگان بزرگ است. او سنی است و در مصر زندگی می کند. نظرش درباره ی صادق آل محمد علیه السلام چنین است:

«امام جعفر صادق علیه السلام معلم محبت و عرفان و علم بود و آموزگار محبتی بود که از قلب تمام مسلمانان نسبت به رسول خدا صلی الله علیه و آله و آل بیت او می جوشد و این امر ویژه ی زمان خاص و فرقه خاصی نبود. او در طول قرن ها، اسوه و استاد و معلم فقه و عرفان است. سفره ی علم امام صادق علیه السلام سفره ای است که از روزی الهی آن، تمام فرقه های امت اسلامی بهره جستند. او معلم عرفان و مرکز ثقل تمام علمای ربانی در امت اسلام بود.

شبلنجی می گوید: «جعفر صادق علیه السلام مستجاب الدعوه بود و دعایش همیشه مورد قبول حق تعالی واقع می شد و چون از خداوند چیزی می خواست، هنوز قولش پایان نیافته بود، آن چه طلب کرده بود، برایش مهیا بود.»

استاد «عبدالحلیم جندی» از علمای معاصر مصر است. با این که سنی است، اما درباره امام صادق علیه السلام سخنان بسیاری دارد:

پیشوایان چهارگانه اهل سنت، مستقیم و یا غیرمستقیم از شاگردان امام صادق علیه السلام به شمار می آیند. ابوحنیفه و مالک، هر دو در خدمت امام شاگردی کرده و در فقه و سیر و سلوک از آن حضرت بهره فراوان برده اند. قانون گذاران مصری در این قرن برای اجرای اصلاحات بنیادی در سیستم اجرایی کشور و سر و سامان دادن به مسائل خانوادگی مردم مصر، به فقه شیعه روی آورده اند و امام جعفر صادق علیه السلام همچنان پرافتخار بر بلندای قله فقه اهل بیت علیهم السلام پیامبر قرار دارد. در فقه، پیشوا و زندگی اش برای مسلمانان، سرمشق و الگوست. وی تنها پیشوای اهل بیت علیهم السلام است که پیشوایی اش بیش از ثلث قرن ادامه یافت و در این مدت، محافل و مجالس آن حضرت به ویژه در جهت نشر معارف اسلامی برگزار می شد».

محمد بن طلحه شافعی می گوید:

«جعفر بن محمد از علمای اهل بیت و بزرگان آن ها و دارای علوم بسیاری بود. عبادتش فراوان و اوراد و اذکار او پیوسته بود و زهد فوق العاده ایی داشت. قرآن زیاد می خواند و در معانی آن تتبع می فرمود و از دریای عمیق کتاب الهی مطالب گرانبهایی استخراج می کرد و عجایب آن را بیان می ساخت... چهره اش، انسان را از دنیا روی گردان می کرد و چهره نورانی اش نشان می داد که او از ذریه ی رسول خداست...»

ابن ابی لیلی می گوید:

«هرگز در برابر گفتار کسی از سخنی که گفته یا قضاوتی که کرده ام، دست بر نداشته ام مگر در برابر یک نفر و آن جعفر بن محمد است».

ابن خلدون مورخ می گوید:

«...جعفر بن محمد علیه السلام در صنعت کیمیا (شیمی) از مهارت خاصی بهره مند بود. ابوموسی جابربن حیان طرطوسی، شاگرد او بود. جابر کتابی شامل هزار ورق تالیف کرد که تعلیمات جعفر صادق علیه السلام را در برداشت و حاوی پانصد رساله بود».

دانشمندی مسیحی (نویسنده کتاب مغز متفکر شیعه) می گوید: «امام صادق سر منشأ مجموعه ابتکارات و افکار و روش های جدید است. او پدید آورنده ی فرهنگ جامع شیعه بود.

او نخستین پایه گذار عرفان در اسلام بود و پایه گذار تئوری حرکت تمام موجودات و ده ها نظریه جدید علمی بود که تفصیل آن را در همان کتاب باید مطالعه نمود.

او بود که نخستین بار نظریه «بطلمیوس» در موضع مرکزیت کره زمین و گردش خورشید به دور آن را مورد انتقاد قرار داد و مرکزیت خورشید را مطرح کرد. او نخستین کسی بود که عقیده عناصر چهارگانه آب، آتش، خاک، هوا را مطرح ساخت... او شخصی است که مذهب شیعه را از خطر نابودی نجات داد.»

 منابع:

سایت راسخون

 نشریه دیدار آشنا