تأمين معاش به معني تهيه خوراک، پوشاک، تهيه مسکن و تأمين رفاه خانواده از امور لازم و دغدغه هاي اساسي در تشکيل هر خانواده است که باعث حفظ بنيان و اساس خانواده شده و حتي حفظ ارزشها و استقلال خانواده ها هم بستگي مستقيم به آن دارد. گرچه تأمين معاش امري حياتي و غير قابل انکار است، اما از جمله اموري است که به راحتي مي تواند درگير انحرافات و لغزشهاي فکري و بينشي بشود و عده اي را در بي توجهي و سهل انگاري نسبت به خود و عده اي ديگر را در اهميت بخشي و اصل انگاري خود، به خطا بيندازد و هلاک کند.براي جلوگيري از افراط و تفريط در اين زمينه نظري اجمالي به سيره رضواني رضا(ع) مي افکنيم تا چهار چوب اصلي مطلب برايمان روشن شود. امام رضا (ع) در اين زمينه قبل از هر چيزي تأکيد به انتخاب حدوسط و برگزيدن معيشتي ميانه دارند و مي فرمايند: تأمين مخارج خانواده حدوسط است ميان دو روش ناپسند. منظور از دو روش ناپسند افراط و زياده روي و تفريط و سختگيري بي مورد است.رعايت اعتدال در همه بخشهاي زندگي باعث دوام و پايداري آن مي شود. پس در مرحله اول امام(ع) معيشتي ميانه به انسان توصيه مي کنند بنحوي که عامه و عرف جامعه زندگي مي کنند نه اينکه انسان چشم به زندگي اغنيا و ثروتمندان محدود جامعه بدوزد و نه اينکه زندگي فقيرانه و سختي براي خود و خانواده اش ايجاد کند. توصيه ديگر امام رضا(ع) توجه به محاسبه و اندازه گيري در معاش خانواده است که امر بسيار مهمي است. در اين زمينه امام (ع) مي فرمايند: تا سه خصلت در آدمي نباشد، حقيقت ايمان او کمال نيابد: ژرف شناختن دين، اندازه داشتن در زندگي و پايداري در مصيبتها. در اين کلام امام(ع) مردم را از زندگي بدون برنامه و بدون حساب و کتاب و هماهنگي بين دخل و خرجها، برحذر مي دارند و مديريت اقتصادي را بر معاش هر زندگاني لازم و واجب مي دانند. اما با اين همه، محاسبه و اندازه گيري در معاش و حتي انتخاب معيشتي ميانه را مانع برخورداري انسان از سطح مطلوب زندگي و استفاده و بهره برداري او از نعمتهاي فراوان الهي نمي دانند بلکه پيوسته افراد را به استفاده صحيح و مطلوب از نعمتهاي الهي و لذت از زندگاني تشويق مي نمايند و مي فرمايند: خداي متعال هيچ خوردني و نوشيدني را جايز نکرده مگر آنچه در آن سود و صلاح است و هيچ چيزي را ممنوع نکرده مگر آنچه در آن زيان و نابودي و تباهي بوده است پس هر چه سودمند است وتوان بخش جسم باشد و به بدن آدمي نيرو بدهد، حلال است.مطلب ديگر توجه امام(ع ) به تأمين رفاه خانواده است حديثي از حضرت در اين مضمون آمده است که : ابي طيفور پزشک گفت: امام رضا (ع) از من سؤال کرد سوار چه مرکبي مي شوي؟ گفتم: الاغ. گفت: چند خريدي؟ گفتم: سيزده دينار گفت: اين خود اسراف است که الاغي به سيزده دينار بخري و اسب نخري!
شايد تفاوت قيمت در خريد اسب و الاغ زياد نبوده است و امام (ع) متوجه اين مطلب هستند که انسان نبايد بي جهت و يا در ازاي مبلغ ناچيزي خودش را به مشقت بيندازد و رفاه خود و خانواده اش را کم بکند. مطلب ديگر در مسأله معيشت امام (ع) توجه آن بزرگوار به زندگي در سطح عرف و اجتماع حاضر و زمان حال است.