درباره من

با عرض سلام و خیر مقدم خدمت بازدید كنندگان عزیز ، پایگاه غریب طوس با هدف گسترش فرهنگ غنی رضوی شروع به فعالیت نموده و همیشه اطلاع رسانی قوی از سیره رضوی داشته و در این راه با کاربران خود در تعامل بوده و نظرات عزیزان در پیشرفت این وبلاگ نقش گسترده ای داشته و دارد ، امیدوارم که این پایگاه بتواند نقشی هرچند کوچک در کسترش فرهنگ رضوی در بین دوستداران اهل بیت ایفا نماید.

***
هرکجای ایران پهناور که زندگی کنی، وقتی دلت با ذکر «یا رضا» بلرزد، به سوی ارض اقدس می‌ایستی و دست بر سینه خم می‌شوی و کلامت را به ذکر زیبای «السلام علیک یا علی بن موسی الرضا(ع)» مزین می‌سازی، ...
تا قد خمیده ات از تو تندیسی بسازد با یاد سلام بر غریب طوس.

پـيـونـدهـــا

موضوعات

نوای رضوی

مشهدی کریمخانی - ای حرمت

صلوات خاصه امام رضا - مرحوم انصاریان

صدای دور ضریح مطهر

صلوات خاصه امام رضا -حسن زاده

آمد مرید مرده دل

حسرت ديدن گنبد طلا حرمت

امام رضا - حامد زمانی

سرود امام رضا

امکانات وبلاگ

-----------------------------------

نام و ایمیل خود را وارد نمایید

باعضويت در خبرنامه از آخرین اخبار پايگاه غریب طوس در ايميل خود با خبر شويد

نقش امام رضا(ع) در بحران فرهنگي

ارسال شده در چهارشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۶ ساعت 0

نگاهي به نقش امام رضا(ع) در بحران فرهنگي از ديدگاه کارشناسان
محافل عالمانه امام هشتم(ع)عامل بقاي تشيع شد

امام رضا(ع) در دوره اي به امامت رسيدند که شرايط فرهنگي بسيارپيچيده اي برآن حاکم بود. بنابراين آن

شرايط مديريت قدرتمندي را مي طلبيد تا بتواند جامعه را از خطرات احتمالي نجات دهد. حضور امام در اين دوره و تدبير ايشان در ابعاد گوناگون باعث شد تا فرهنگ اسلامي از گزند خطرات دشمن در امان بماند و جامعه اسلامي از خطري جدي که محصول تدابير مذبوحانه مامون بود در امان بماند. گزارش پيش رو به بررسي اين موضوع از ديدگاه تحليلي چند کارشناس پرداخته است.
مفهوم رنگ باخته مردم سالاري ديني

حجة الاسلام سيد صمصام الدين قوامي، پژوهشگر، نويسنده و کارشناس حوزه مديريت در رابطه با موضع حضرت رضا(ع) در قبال پديده هاي فرهنگي عصر خويش مي گويد: امام رضا(ع) در دوره اي زيستند که مفهوم مردم سالاري ديني رنگ باخته بود و مردم نقش چنداني در اجتماع نداشتند. همچنين وجود فساد مالي و اخلاقي در حکومت عباسي باعث شده بود تا از تدبير فرهنگ مردم غفلت شود. وي مي افزايد: يکي از ابعاد ديگر فقر فرهنگي در جامعه آن روز، ظهور و تقويت فرق فکري بود که از مسير اسلام اصيل فاصله گرفته بودند. اختلافات فقهي و کلامي بسيار و به صورت ريشه اي گسترش يافته بود بنابراين فضا، فضاي سالمي نبود اما با اين حال مردم همچنان با امامت ارتباط داشتند و به عبارت ديگر خلفاي غاصب بر تخت حکومت مي نشستند و ائمه بر قلبها حکومت مي کردند. قوامي در خصوص پيامدهاي وضعيت فرهنگي حاکم مي گويد: اين وضعيت منجر به شورشهايي چون انقلاب صاحب " فخ " ونارضايتي مردم شد. وي ادامه مي دهد: گرچه نمي توان به علاقه مندي مامون به گسترش علم بي توجهي کرد چرا که خود اين خصلت باعث ايجاد فضايي متفاوت با دوره هارون شده بود. بخصوص مردم ايران که در دوره مامون مرکزيت حکومت را به خود مي ديدند، روحيه اي آزاد انديش يافتند.

محفلي عالمانه براي نخبگان

اما نقش امام هشتم به عنوان تکيه گاه مردم در يافتن مسير اصلي و راستين از راههاي انحرافي چه بود؟ اين بحثي است که آيه ا... حسين مظاهري درباره آن ابراز عقيده کرده است.
وي با اشاره به اين موضوع که پايه ريزي فرهنگ تشيع در محفل درس امام رضا(ع) صورت گرفته است، اظهار مي دارد: تدريس امام رضا(ع) براي نخبگان و براي ريشه دار شدن فرهنگ تشيع بسيار مفيد بود. در حالي که آن حضرت به مباحث فقهي و به خصوص مباحث اخلاقي نيز مي پرداختند اما تأکيد آن امام بزرگوار بر عمق بخشيدن به باورهاي تشيع، ظهور بيشتري داشته است.
آيه ا... مظاهري ادامه مي دهد: در زمان حکومت مأمون عباسي، بحران و آشوب عجيبي در ممالک اسلامي وجود داشت.شيعيان در نقاط مختلف به خصوص در خراسان آن زمان که سرزمين پهناوري بود، عليه حکومت مأمون برآشفته بودند. مأمون که سياستمدار بود، حس کرد اگر بتواند ولايتعهدي را به حضرت رضا(ع) تحميل کند، خراسان آرام مي شود. وي مي گويد: حضرت رضا(ع) براي خاموش کردن آتش بحران در سرزمين هاي تحت سلطه اسلام، ولايتعهدي را پذيرفتند اما وارد امور حکومتي نشدند و به انجام امور علمي و تدريس پرداختند. استاد حوزه علميه اصفهان مي افزايد: در زمان مأمون عباسي، طوس براي بيگانگان ميدان علم بود و اگر حضرت رضا(ع) در طوس نبودند، شبهاتي که توسط گروه هاي مختلف بر ضد تشيع مطرح مي کردند، رفع نمي شد و اين امر براي عالم اسلام خطرات فراواني داشت. محفل درس آن حضرت که با حضور نخبگان آن زمان تشکيل مي شد، موجب بقا و ارتقاي فرهنگ تشيع شد.
وي تاکيد مي کند: در واقع امام رضا(ع) توانستند در مدت سه سال، با تدريس خود، تشيع را ريشه دار کنند. شاگردان علميِ عالم آل محمد(ص)منحصر به يک شهر و يک کشور نبودند، بلکه نخبگاني بودند که از سراسر ممالک اسلامي که دو ثلث جهان آن روز را تشکيل مي داد، گرد هم آمده بودند. از اين جهت فرهنگ غني تشيع در سرزمين پهناور تحت سيطره اسلام، انتشار يافت.
وي تصريح مي کند: يکي از جهات عمده اي که در نشر فرهنگ تشيع در زمان اقامت امام رضا(ع) در طوس، مؤثر بود، اينکه آن حضرت مجبور نبودند تقيه کنند. در حاليکه امامان بزرگوار قبلي، مجبور بودند تقيه کنند. لذا امام هشتم فرصتي يافتند که توانستند اعتقادات شيعه را به صراحت بيان کنند و از اين بابت واهمه اي نداشتند.

رهاوردي براي آينده

موسي کاظم زاده پژوهشگر حوزه فرهنگ، دين و رسانه نيز با اشاره به اين مطلب که وجود ائمه اطهار(ع) موجب تعالي و تحولات فرهنگي و تاريخي مسلمانان بوده است، معتقد است: فرهنگ يک ملت سرچشمه پيشرفت و خلاقيت آن ملت است و توسعه اي که مبتني بر فرهنگ يک ملت نباشد توسعه پايدار نخواهد بود. تا آنجا که مي توان بر اساس فرمايش هاي مقام معظم رهبري عامل فرهنگي را در مقابل عوامل ديگر همچون پول، علم و صنعت، به عنوان اولين، مهمترين و مؤثرترين عامل در خلق و شکوفايي آينده يک جامعه و تعيين سرنوشت آن دانست.
به گفته اين پژوهشگر تاريخ پر ماجراي امام رضا(ع) با تاريخ ميهن ما ايران پيوستگي ژرف و محکمي دارد و فصل بزرگي از تاريخ ايران را تشکيل مي دهد. وي در ميدان مبارزه با همه جريانات فکري به مخالفت برخاست تا عقايد باطل را بکوبد و انديشه هاي منحرف را اصلاح کند و عقايد ناب اسلامي را به تشنگان حقيقت هديه کند.
او که نفر برگزيده مقالات قرآن و عترت جشنواره امام رضاست در بخش ديگري مي گويد: امام رضا(ع) در مدت 20 سال امامت پر برکت خويش، نقش شايسته اي در گسترش فرهنگ حيات بخش اسلام انجام داد که در تاريخ زندگي بشر کم سابقه بوده است. اين مظهر رحمت که مرقد مطهرش، افتخار جاويدان براي کشور ما است، در حقيقت نعمت و موهبت بسيار بزرگي است که خداوند به مردم ايران مرحمت فرموده است.
اين پژوهشگر ادامه مي دهد: اين خواست خدا بود که امام رضا (ع) به خراسان سفر کند و آخرين سال هاي عمر خود را در ايران باشد و در آنجا هم به دعوت حق لبيک گويد تا قبر شريفش موجب پاسداري از استقلال کشور علوي ايران گردد.

توسط ، با موضوع گفتگو و گزارشهای رضوی | لينک ثابت