طنین هق هق باد و فغان كوچه ی سرد

 صدای خنده ی نحس سواره ای  ولگرد

 دوباره روضه ی تلخ طناب و دست امام

 زمانه مثل علی با شما چه بد تا كرد!

 در درون حجره عبا و عصاش جا مانده

 نكش! نه! محض رضای خدا، نرو برگرد

 زبان به طعنه گشود آن نواده ی ابلیس

 به اهل بیت نبی بارها جسارت كرد

 چقدر بی ادبانه عزیز فاطمه را

 كشان كشان، دل شب مجلس شراب آورد

 شكست حرمت موی سپید آقایم

 كنار میز قمار جماعتی نامرد

 همه نشسته و او ایستاده می بیند

 جنون رقص غرور دو طاس تخته ی نرد

***

كشید بند طناب و شما زمین خوردی

 شبیه مادرتان بی هوا زمین خوردی

 تمام آینه ها ناگهان ترك خوردند

 مگر چقدر شما با صدا زمین خوردی؟

 چه عاشقانه سر كوچه ی بنی هاشم

 به یاد حضرت خیرالنساء زمین خوردی

 شتاب مركب و زانوی خسته باعث شد

 طی مسیر، شما بارها زمین خوردی

 صدای ناله ی زهرا مدینه را لرزاند

 به دست بسته،غریبانه تا زمین خوردی

 دلت شكست وبه یاد رقیه افتادی

 خودت برای رضای خدا زمین خوردی

وحید قاسمی