از امام رضا عليه السلام نقل است كه روزي امام موسي كاظم عليه السلام در حضور پدرشان امام صادق عليه السلام سخني نيكو گفت. پدرش عليه السلام به او فرمود:‌اي فرزند عزيزم! الحمدللَّه كه خداوند تو را جانشين پدرانت قرار داد و مايه خوش‌حالي و سرور در ميان فرزندان، و جبران دوستان ازدست‌رفته‌‏ام كرد. (مستفيد و غفاري، ج۲: ۲۸۰)
اين روايت نشان مي‌دهد كه برخلاف ذهنيت برخي والدين، تعريف از فرزند و اظهار خوش‌حالي از عمل نيكوي وي، در حضور خود او امري شايسته و مطلوب است و بايد انجام شود و باعث افزايش محبت بين والدين و فرزندان خواهد شد. به اين ترتيب مي‌توان چنين برداشت كرد كه محبت داشتن به فرزند در دل نيز امري مطلوب است و اينكه به صورت عملي بايد به وي محبت كرد و وضعيت زندگي و رشدش را فراهم ساخت، اما از بيان زباني اين محبت موجود در قلب و ابراز آن نيز نبايد غافل بود؛ چرا كه چيزي جاي اين بيان را نمي‌تواند بگيرد.