امام جواد (ع) فرموده‌اند : سه چیز است که هر کس آن را مراعات کند، پشیمان نگردد:

1- اجتناب از عجله، 2 - مشورت کردن، 3 - و توکل بر خدا در هنگام تصمیم گیری. (مسند الامام الجواد، ص 247)

در محفل سوگ تو، اشک‌ها زودتر از هر دعایی به سویِ آسمان می‌روند، لحظه‌ها به انتظار دیدار جمالِ دل‌آرایت در بغضِ ثانیه‌ها می‌تپند، گل‌های سجاده‌ات، محراب را بوسه می‌زنند. جبرییل، چون شمع، بی‌قرارانه می‌سوزد و صدایِ گریه‌های مداوم، در و دیوار را غرق در ماتم می‌کند. 

پله پله تا خدا رفتنت را ستاره‌ها در گوش زمین نجوا کردند؛ آن گاه که عرش، تو را در هاله‌ای از نور، به سوی معراج دل باختگان بُرد.

چه اضطرابی دامن زمین را فرا می‌گیرد، آن‌گاه که دلش مزار امامی می‌شود. گویی در آن هنگام، دست و پایش می‌لرزد!

امامی که جواد بود و جود، قطره‌ای از پیشانی بلندش؛ تقی بود و پرهیزکاری، سطری از صحیفه وجودش.

او که در همان خردسالی امام شد و در نوجوانی، رهگشای گره‌های فکری؛ که بی‌درنگ، دشوارترین پرسش را پاسخ می‌گفت و خبر از اتصال خویش به دریای علم الهی می‌داد.

جوان بود و جوانه امامتش، بهاری‌ترین تصویر روزگار؛ مولایی که در کودکی، اعجاز امامت را به تصویر کشید و بالیدن بی‌وقفه‌اش، خار چشم دشمنان شد. چنان عطر و بوی آسمان داشت که زمین، مدهوش تماشایش بود.

چشمه چشمه حکمت و الهام از سینه‌اش می‌جوشید و هر چه ناپاکی را در زلال عصمتش می‌شست.

السلام علیک یا جوادالائمه (علیه‌السلام)...