حضرت آيت الله العظمي بهجت (ره) در فرمايشات خود در باره حضرت امام رضا (ع) و دليل بيشتر بودن کرامات ضريح آن حضرت نسبت به امام حسين (ع) وقايعي را نقل کرده‌اند که آنها را در ادامه مي‌خوانيد:

آقايي مي‌گفت: عريضه ‌اي به خدمت امام رضا (عليه‏ السلام) در باره‏ سه حاجت از جمله تشرف به خدمت حضرت ولي عصر (عج) نوشتم و پشت در ضريح انداختم. شب آخر اقامت ما در مشهد و يا يک شب جلوتر از آن، براي نماز صبح به حرم مشرف شدم. هنگامي که مي‌خواستم وارد حرم شوم، در ميان ازدحام جمعيت به حدي که ممکن نبود کسي به راحتي داخل حرم شود و عده‏اي به زحمت وارد و عده‌اي خارج مي‏شدند. ناگاه چشمم افتاد به آقايي جليل و نوراني که تشريف مي‏آورد...

آن همه ازدحام، گويي براي ايشان خلوت بود و از وسط آن همه جمعيت به آرامي و راحتي جلو مي‏آمد. تا اينکه وقتي به من رسيد، گويا به من سلام کرد و فرمود: «أَنَا ابْنُهُ، أَنَا ابْنُهُ». من پسر او هستم، من پسر او هستم. همين طور اين جمله را تکرار مي‏کرد. بعد فرمود: «لا تُعَلِّمُوهُمْ، فَهُمْ أَعْلَمُ مِنْکُمْ.»(1) چيزي به آنان (ائمه ـ عليهم ‏السّلام) ياد ندهيد، زيرا آنان از شما داناترند. بعد به حرم تشريف برد. آن آقا مي‏گفت: از اينکه کاغذ عريضه به داخل انداخته بودم و نيز از آن همه نورانيت و جلالت، همچنين از اينکه در ميان آن همه جمعيت و ازدحام به راحتي حرکت مي‏نمود، و از اينکه فرمود: «أَنَا ابْنُهُ»، فهميدم که ايشان، حضرت حجت ـ عجل‏ الله ‏تعالي ‏فرجه ‏الشريف ـ هستند.

همچنين حضرت آيت الله العظمي بهجت(ره) مي‌فرمودند: حرم مطهر حضرت امام رضا (عليه السلام) نعمت بزرگ و گرانقدري است که در اختيار ايراني‌هاست. عظمتش را خدا مي‌داند، به حدي که امام جواد (عليه السلام) مي ‌فرمايد: «زيارت پدرم امام رضا (عليه السلام) از زيارت امام حسين (عليه السلام) افضل است، زيرا امام حسين (عليه السلام) را عامه و خاصه زيارت مي‌ کنند، ولي پدرم را جز خاصه (شيعيان دوازده امامي) زيارت نمي‌ کنند.» لذا کرامات از ضريح آن حضرت بيشتر از ضريح امام حسين ـ عليه السلام ـ ظاهر مي‌ شود. بنا بر اين، ايراني ها بايد نعمت حرم حضرت امام رضا (ع) که زيارت آن برايشان فراهم است، مغتنم بشمارند.ديده و شنيده شده است که اشخاصي در مشاهد مشرفه به امامي که صاحب ضريح است سلام کرده و جواب سلام را شنيده اند. شخصي گفته است: هر وقت براي زيارت حضرت امام رضا (عليه السلام) به مشهد مشرف مي شوم (شايد در هر سال يک زيارت بيشتر نمي کرده است) در هر بار در زيارت اول، با وجود ازدحام جمعيت، تا ضريح راه برايم باز مي شود. به ضريح نزديک
مي شوم و زيارت مي کنم، و حضرت رضا (عليه السلام) خرجي راه و حتي مقداري پول براي خريد سوغات را نيز به من مي دهند. در خانه اي که ما در مشهد بوديم نيز علويه ‌اي بود که مي ‌گفت: هر وقت که براي زيارت به حرم مي روم، براي من هم راه به سوي بوسيدن ضريح و دست کشيدن بر آن باز مي ‌شود.

پي نوشت:

1- اصول کافي، ج 1، ص 286؛ بحارالانوار، ج 23، ص 141

منبع: رسالت