درباره من

با عرض سلام و خیر مقدم خدمت بازدید كنندگان عزیز ، پایگاه غریب طوس با هدف گسترش فرهنگ غنی رضوی شروع به فعالیت نموده و همیشه اطلاع رسانی قوی از سیره رضوی داشته و در این راه با کاربران خود در تعامل بوده و نظرات عزیزان در پیشرفت این وبلاگ نقش گسترده ای داشته و دارد ، امیدوارم که این پایگاه بتواند نقشی هرچند کوچک در کسترش فرهنگ رضوی در بین دوستداران اهل بیت ایفا نماید.

***
هرکجای ایران پهناور که زندگی کنی، وقتی دلت با ذکر «یا رضا» بلرزد، به سوی ارض اقدس می‌ایستی و دست بر سینه خم می‌شوی و کلامت را به ذکر زیبای «السلام علیک یا علی بن موسی الرضا(ع)» مزین می‌سازی، ...
تا قد خمیده ات از تو تندیسی بسازد با یاد سلام بر غریب طوس.

پـيـونـدهـــا

موضوعات

نوای رضوی

مشهدی کریمخانی - ای حرمت

صلوات خاصه امام رضا - مرحوم انصاریان

صدای دور ضریح مطهر

صلوات خاصه امام رضا -حسن زاده

آمد مرید مرده دل

حسرت ديدن گنبد طلا حرمت

امام رضا - حامد زمانی

سرود امام رضا

امکانات وبلاگ

-----------------------------------

نام و ایمیل خود را وارد نمایید

باعضويت در خبرنامه از آخرین اخبار پايگاه غریب طوس در ايميل خود با خبر شويد

اخلاق امام از ديدگاه بزرگان اهل سنت

ارسال شده در سه شنبه ۲۱ مهر ۱۳۹۴ ساعت 20

احمد بلاذري (در گذشته 279 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «تو والاتر از وصف ما هستي، و ما از پند دادن به تو ناتوانيم».1
ابراهيم بن عباس مي‌گويد:
علي بن موسي اندك مي‌خوابيد و بسيار روزه مي‌گرفت. هيچ‌گاه سه روز روزه ماهيانه‌اش ترك نمي‌شد و مي‌فرمود: اين سه روز روزه، برابر با روزه يك سال است. كارهاي خير فراواني انجام مي‌داد. پنهاني صدقه مي‌داد و بيشتر اين صدقات در تاريكي شب انجام مي‌گرفت. در تابستان بر حصير و در زمستان بر پوستين مي‌نشست.2
ابن جوزي (در گذشته 597 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «علي بن موسي الرضا(ع) از تبار بني‌هاشم، ملقب به رضاست، او بسيار راستگو بود».3
ابن اثير (در گذشته 606 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «امامت شيعه در زمان علي بن موسي به آن حضرت منتهي گشت. فضائل وي بي‌شمار است، رحمت و رضوان خدا بر او باد».4
ابن طلحه (در گذشته 652 ه‍ .ق) مي‌نويسد:
علي بن موسي، بزرگوارترين، شريف‌ترين و كامل‌ترين فرزندان موسي الكاظم(ع) است.5 وي مناقب و ويژگي‌هايي والا و صفاتي برجسته دارد. منش او پيامبرگونه و خلق و خوي پسنديده آن حضرت خلق و خوي انسان‌هاي اصيل بوده و اين ويژگي‌ها را از پدرانش به ارث برده است. روحياتش هاشمي و خاندان ارجمندش نبوي است. هر ويژگي از او شمرده شود، اندك، و هر چه در وصفش بيان گردد، والاتر و بالاتر از آن است.6
سبط بن جوزي (در گذشته 654 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «[امام رضا] از اهل فضيلت و پرهيزكاري و كَرَم و بخشندگي بود».7
ابن ابي الحديد (در گذشته 656 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «(امام رضا) داناترين، بخشنده‌ترين، و خوش‌خوترين مردمان بود».8
موصلي شافعي (در گذشته 660 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «آن حضرت [امام رضا] از حيث ادب و بردباري و بينش بسيار پُرمايه بود. در نهايت بردباري قرار داشت، در پرهيزكاري و ترس از خداوند و شهامت و جوانمردي سر آمد بود».9
قلقشندي شافعي (در گذشته 821 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «زماني كه مأمون، فضل گسترده و دانش تابان، و ورع آشكار و زهد خالص و دوري‌اش از دنيا، و دلدادگي مردم را نسبت به او ديد، او را به ولايت‌عهدي خويش برگزيد».10
ابن حجر عسقلاني (در گذشته 852 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «علي بن موسي فردي راستگو بود».11
ابن صباغ مالكي (در گذشته 855 ه‍ .ق) مي‌گويد:
مناقب علي بن موسي الرضا(ع) از والاترين مناقب و ويژگي‌هاست، همان‌گونه كه نيروهاي لشكر پشت سر يكديگر و پي در پي حركت مي‌كنند، فضائل و مناقب وي نيز پي در پي قرار دارد. ولايت او از همان آغاز، بجا و ويژگي‌ها و اوصاف وي بسيار شگفت‌انگيز بود. جايگاه، رتبه و شرافت او در اوج عظمت است. خوش به حال پيروان او و شوم باد حال دشمنانش! بزرگي و شرافت پدران آن حضرت، از روز آشكارتر و از خورشيد فروزنده‌تر است.
ويژگي‌هاي اخلاقي و صفات خاصه او به گونه‌اي است كه كسي به رتبه و مقام وي نمي‌رسد. بلندي جايگاه وي همين بس، به راهي رفته كه از پدرانش به ارث برده، و فرزندان از پدرانشان به ارث مي‌برند. تمام آنان در اصالت خانوادگي، اصل و نسب او مانند دندانه‌هاي شانه برابرند، پس شرافت از آن ِاين خاندان بلندمرتبه باد كه در بلندي و بزرگواري و اسم و رسم بر آسمان هستند و بي‌استثنا تمام صفات كمال را دارند و براي ديگران نگذاشتند.
اين پيشوايان چون مرواريدها و دُرّهاي يك رشته‌اند، اول و آخرشان برابرند و به رتبه‌اي در بزرگواري دست يافتند كه هيچ‌كس را بدان راهي نيست. دشمنانشان خواستند آن را بشكنند و آنان را كوچك نمايند، اما خدا بالايشان بُرد. با كارهاي گوناگون و حيله‌ها خواستند جمع آنان را پراكنده سازند و خداوند اتحادشان را بيشتر كرد و چه بسيار حقشان را ضايع و نابود كردند، ولي خداوند نه اهمال ورزيد و نه ضايع ساخت.12
عبدالرحمن جامي (در گذشته 898 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «علي بن موسي بن جعفر(ع) امام هشتم است. هر چند آنچه بر زبان‌ها جاري و در كتاب‌ها به نگارش در آمده، اندكي از مناقب و فضائل فراوان حضرت رضا(ع) و قطره‌اي از درياي بي‌كران است كه در اين مختصر نمي‌گنجد. ناگزير به بيان برخي از كرامات و كارهاي خارق‌العاده او اكتفا مي‌شود...».13
خُنجي حنفي (در گذشته 927 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «پروردگارا! درود و سلام و صلوات فرست بر امام هشتم كه مهتر نيكوخصالان و صاحب كرم و بخشش و مروت و نيكوكاري است».14
قرماني (در گذشته 1019 ه‍ .ق) فصلي از كتابش را به ويژگي‌هاي اخلاقي امام اختصاص داده است كه در قسمتي از آن چنين مي‌نويسد: «فصل هشتم، در ياد كرد شباهت شجاعتش به شجاعت و دلاوري جدش علي مرتضي، مناقبش والا و صفاتش بلندمرتبه و كراماتش بسيار و مناقبش شهره آفاق است. وي بسيار كم مي‌خوابيد و بسيار روزه مي‌گرفت و در تابستان روي حصير و در زمستان روي پوستين مي‌نشست...».15
مَناوي شافعي (در گذشته 1031 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «علي بن موسي، شخصيتي والا و بلندمرتبه و نامش شهره آفاق و داراي كرامتي بسيار است».16
شبراوي شافعي (در گذشته 1172 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «هشتمين امام پيشوا، علي بن موسي الرضا(ع) است. وي شخصي كريم، بزرگوار و باوقار بود. پدرش، موسي بن جعفر(ع)، او را بسيار دوست مي‌داشت. گفته شده علي بن موسي الرضا(ع) هزار بنده را در راه خدا آزاد كرده است.
آن حضرت اهل وضو و طهارت و پاكي و اهل نماز شب بوده است. به گونه‌اي كه براي هر نماز وضو مي‌گرفت و تا صبح مشغول عبادت و بندگي بود.
برخي اطرافيان حضرت مي‌گويند: هرگاه امام رضا(ع) را مي‌ديديم، ياد اين آيه قرآن مي‌افتاديم: «قَليلاً مِنَ الَّليلِ ما يَهجَعُونَ...؛ اندكي از شب را مي‌خوابيد...».17
مناقبش والا و اوصافش عالي و اخلاق و روحياتش هاشمي و سجاياي وحي نبوي و پيامبرگونه است. كرامات آن حضرت بي‌شمار است و نياز به بيان ندارد».18
موسوي شافعي (در گذشته 1180 ه‍ .ق) مي‌نويسد: «فضائل علي بن موسي(ع) هيچ حد و اندازه‌اي ندارد و شمردني نيست».19
فكري شافعي (در گذشته 1372 ه‍ .ق) مي‌نويسد:
ابراهيم بن عباس درباره شخصيت امام رضا(ع) مطالبي ياد كرده است. براي نمونه درباره عبادت آن حضرت چنين مي‌نويسد: «عبادت آن حضرت: امام رضا(ع) كم مي‌خوابيد و بسيار روزه مي‌گرفت و روزه سه روز از هر ماه را انجام مي‌داد و مي‌فرمايد: معادل روزه يك سال است. اما كارهاي نيك آن حضرت: بسيار نيكي مي‌كرد و بسيار صدقه مي‌داد و بيشتر اين كارها را در شب‌هاي تاريك انجام مي‌داد [تا شناخته نشود]. اما كرم و بخشش امام: از جمله بخشش‌هاي وي اين بود كه روزي ابونواس قصيده‌اي در مدح اهل بيت سرود و امام نيز دستور داد سي‌صد دينار به وي پاداش دهند.
همچنين دِعبِل خُزاعي قصيد‌ه‌اي طولاني در مدح امام رضا(ع) سرود كه امام صد دينار به وي هديه داد و از وي به علت كم بودن آن پوزش طلبيد. اما زهد و پرهيزكاري امام: آن حضرت بسيار زاهد و پرهيزكار بود، به گونه‌اي كه در تابستان روي حصير و در زمستان روي پوستين مي‌نشست.20
خنجي حنفي مي‌گويد:

هزار دفتر اگر در مناقبش گويند
هنوز ره به كمال علي نشايد برد21

۱. نويري، نهاية الارب في فنون الادب، ج5، ص168.
2. فصول المهمة، ص384؛ نور الابصار، ص312.
3. ابن جوزي، فنون الافنان في عجايب علوم القرآن، ص59.
4. ابن اثير، تتمة جامع الاصول، ج2، ص715.
5. الاتحاف بحب الاشراف، ص155.
6. مطالب السؤول، ص295.
7. تذکرة الخواص، ص321.
8. ابن ابي الحديد، شرح نهج‌البلاغه، ج12، ص254.
9. موصلي، النعيم المقيم لعترة النبأ العظيم، ص377.
10. قلقشندي، صبح الاعشي في صناعة الانشاء، ج9، ص383؛ مآثر الانافة في معالم الخلافة، ص304.
11. تقريب التهذيب، ج2، ص42.
12. الفصول المهمة، ص402.
13. شواهد النبوة، ص380.
14. وسيلة الخادم الي المخدوم، ص213.
15. اخبار الدول و آثار الاول، ص114.
16. مناوي، الکواکب الدرية، ج1، ص265؛ زبيدي، اتحاف السادة المتقين، ج7، ص360؛ سويدي، سبائک الذهب في معرفة قبائل العرب، ص334؛ عروسي شافعي، نتايج الافکار الشمسية، ج1، ص80.
17. نک: الذريات: 17.
18. الاتحاف بحب الاشراف، ص156.
19. نُزهة الجليس و مُنية الاديب الأنيس، ج2، ص105.
20. احسن القصص، ج4، ص289.
21. خنجي، مهمان نامه بخاري، ص336.

توسط ، با موضوع سیره رضوی | لينک ثابت