درباره من
***
هرکجای ایران پهناور که زندگی کنی، وقتی دلت با ذکر «یا رضا» بلرزد، به سوی ارض اقدس میایستی و دست بر سینه خم میشوی و کلامت را به ذکر زیبای «السلام علیک یا علی بن موسی الرضا(ع)» مزین میسازی، ...
تا قد خمیده ات از تو تندیسی بسازد با یاد سلام بر غریب طوس.
پـيـونـدهـــا
موضوعات
- گفتگو و گزارشهای رضوی
- سرود و نوای رضوی
- سیره رضوی
- نکته ها از سیره ی امام رضا (ع)
- خادم الرضا
- بانوي كرامت حضرت معصومه(س)
- کتابشناسی ومعرفی کتاب رضوی
- داستانهای کوتاه رضوی
- اشعارو شاعران رضوی
- زائرين و آداب زيارت
- احادیث و روایات رضوی
- حرم شناسی رضوی
- گالری و فایل های تصویری رضوی
- کلام وگفتار رضوی
- آشنای با زندگی امام
- زائران و خاطرات زيارت
- فایلهای چند رسانه ای
- نامه اي به امام رضا (ع)
- كرامات رضوي
- امام رضا(ع) و تفسیر قرآن کریم
- سفری از مدینه تا مرو
- در مكتب امام رضا(ع)
- دلنوشته ها ی رضوی
- متن و قطعه ادبی رضوی
- مقالات و پژوهش های رضوی
- سبک زندگی در سیره امام رضا (ع)
- امام رضا (ع) و اقتصاد مقاومتی
- امام رضا (ع) و بیداری اسلامی
- نرم افزار رضوی
- امام رضا (ع) و خانواده
- فیلم انیمیشن کلیپ
- توصیه ها ی بهداشتی امام رضا (ع)
نوای رضوی
مشهدی کریمخانی - ای حرمت
صلوات خاصه امام رضا - مرحوم انصاریان
صدای دور ضریح مطهر
صلوات خاصه امام رضا -حسن زاده
آمد مرید مرده دل
حسرت ديدن گنبد طلا حرمت
امام رضا - حامد زمانی
سرود امام رضا
ديدگاه امام رضا عليه السلام درباره اصل مبادله
ارسال شده در جمعه ۱۴ خرداد ۱۳۹۵ ساعت 19
حوزه مبادله، حوزهاي است كه در آن كالاها و خدمات توليد شده و توان اقتصادي پديد آمده مبادله ميگردد. آنچه در اينجا محور و معيار عدالت اقتصادي است، دقت در كيفيت توزيع «توان اقتصادي» و تنظيم نظام عادلانه آن ميباشد. به طوري كه، روابط مبادلهاي به گونهاي تنظيم گردند كه هر چيز در جايگاه واقعي خويش قرار يافته و حقوق هركس نيز اعطاء شود.1
پيامبر صلي الله عليه و آله ايده مربوط به دريافت و خريد محصولات كشاورزان را قبل از رسيدن آنها به مكان بازار و اطلاع از آنچه در آنجا ميگذرد، رد كرد و اشتياق خود را براي حداقل كردن شكاف اطلاعات در بازار جهت تحقق قيمت عادلانه نشان داده است. وي در بيان انحصار و نيرنگ در معامله و رد آن بسيار جدي بود، تا حدي كه آنها را برابر با بدترين گناهان و عدم اعتقاد به خداوند قرار داده است. مانند اينكه از تلقي«ركبان» نهي كرد2 و آن، به اين صورت بود كه گروهي به پيشواز قافلههاي تجاري به بيرون شهر ميرفتند و كالاهاي آنان را همانجا ميخريدند و خود به داخل شهر ميآوردند و به قيمت دلخواه به مردم ميفروختند و چون بازرگانان تازهوارد، از قيمتهاي شهراطلاع نداشتند، چه بسا مغبون ميشدند، بدين سبب پيامبر صلي الله عليه و آله فرمود:
بگذاريد كالاهاي خود را به داخل بازار شهر بياورند. هركس بيرون شهر كالاهاي اهل قافله را بخرد، وقتي قافله وارد بازار شهر شود و از قيمتهاي شهر اطلاع يابند و متوجه زيان خود شوند، فروشندگان مختارند معامله را به هم زنند.3
همچنين در كتابهايي كه در مورد وظايف كنترل كننده بازار (محتسب) در قرون اوليه اسلام نوشته شده، به ضرورت حفاظت يا حراست از آزادي و حذف انحصارگر تأكيد شده است. از اين رو، اموري مانند نظارت بر صحت عملكرد بازار اسلامي، از وظايف لاينفك دولت اسلامي است.
حضرت علي عليه السلام به مالك اشتر دستور دادند: «ما منع من الاحتكار، فان رسول الله منع منه؛ قيمتها در معامله بايد به گونهاي باشد كه به هيچ كدام از طرفين معامله ظلم نشود».
«وَ أَسْعَارٍ لَا تُجْحِفُ باحد مِنْ افريقين مِنْ البايع وَ الْمُبْتَاعُ»4
امام رضا عليه السلام نيز درباره محدوديت سود در داد و ستد ميفرمايند: «ربحُ المومن علي اخيه رباً، إلا أن يشتري منه شيئاً باكثر من مئه درهم، فيربح فيه قوت يومه، او يشتري متاعاً للتجارة فيربح عليه ربحاً خفيفاً: سود گرفتن مؤمن از برادر ديني خويش ربا است، مگر اينكه چيزي را به بيش از صد درهم بخرد. در اين صورت، به اندازه خوراك روزانهاش سود دريافت ميكند، يا كالايي را براي فروش بخرد، در اين صورت سود اندكي از او ميگيرد».5
در پرتو اين كلام امام هشتم، به محدوديت اصولي ديگري ميرسيم و آن، محدوديت در چهارچوب سودهاي تجاري و داد وستدها است. داد و ستد و تجارت، در اصل و ماهيت، مباح و مجاز است و كساني كه كالايي را با كوشش و صرف وقت، در اختيار مصرفكننده قرار ميدهند، به مصرفكننده كمك كردهاند و شايستگي مزد و پاداش و به اصطلاح مقداري سود دارند؛ ليكن اين سودها بايد در چهارچوب قانون عدل و انصاف محدود گردد. شرايط و نوسانهاي اجتماعي و اقتصادي، نبايد موجب گردد كه در روابط تجاري و خريد و فروش پاي سودهاي كلان به ميان آيد، و نظام فاسد و ضد اجتماعي واسطهگري، بتواند در تنگناها و فشارهاي اقتصادي، سودهاي كلان به جيب بزند، و دست تودههاي مصرف كننده را به نام «جواز سود در معاملات» تهي سازد.
امام رضا عليه السلام در اين سخن ميفرمايند:
«با اندازه گذران زندگي (قوت يومه) سود ببرد، يا در مورد مال تجاري، سود اندك (ربح خفيف) داشته باشد. و رشد و افزايش ناموزون و زياد سود، در معاملات تجاري نباشد».
درحاليكه در اقتصاد سرمايهداري، سود، قاعده و هدف و اصل است، و جريان كالا، براي سرمايهداران، وسيله و ابزاري براي دستيابي به سود بيشتر است. ماهيت نظام سرمايهداري را سودهاي روزافزون و درآمدهاي افزايشي و زياد تشكيل ميدهد. اما در اسلام، هدف اصلي، توزيع سالم كالا در جامعه و رفع نياز مردم و رعايت مصالح عمومي است.
قرآن نيز، درباره تجويز سودهاي تجاري چنين گفته است:
«آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلَا تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ؛ اموالتان را در بين خود بناحق مخوريد، مگر داد وستدي باشد با رضايت شما (خريدار و فروشنده)، و خودتان را مكشيد...» (نساء: 29)
در اين آيه، رضايت خريدار و فروشنده شرط شده است و در صورت گرانفروشي و سودهاي زياد، رضايت خريدار حتماً وجود ندارد.
همچنان كه از امام رضا عليه السلام نقل شد، كه اگر كنترل و محدوديتي در كارهاي اقتصادي و غير اقتصادي انسانها نباشد، جامعه به تباهي كشيده ميشود، و همگان به فساد دچار ميگردند. از نمونههاي مهم و روشن محدوديت و نظارت در كارهاي اقتصادي افراد و اجتماعات، كنترل سود در معاملات است.
پيامبر صلي الله عليه و آله ايده مربوط به دريافت و خريد محصولات كشاورزان را قبل از رسيدن آنها به مكان بازار و اطلاع از آنچه در آنجا ميگذرد، رد كرد و اشتياق خود را براي حداقل كردن شكاف اطلاعات در بازار جهت تحقق قيمت عادلانه نشان داده است. وي در بيان انحصار و نيرنگ در معامله و رد آن بسيار جدي بود، تا حدي كه آنها را برابر با بدترين گناهان و عدم اعتقاد به خداوند قرار داده است. مانند اينكه از تلقي«ركبان» نهي كرد2 و آن، به اين صورت بود كه گروهي به پيشواز قافلههاي تجاري به بيرون شهر ميرفتند و كالاهاي آنان را همانجا ميخريدند و خود به داخل شهر ميآوردند و به قيمت دلخواه به مردم ميفروختند و چون بازرگانان تازهوارد، از قيمتهاي شهراطلاع نداشتند، چه بسا مغبون ميشدند، بدين سبب پيامبر صلي الله عليه و آله فرمود:
بگذاريد كالاهاي خود را به داخل بازار شهر بياورند. هركس بيرون شهر كالاهاي اهل قافله را بخرد، وقتي قافله وارد بازار شهر شود و از قيمتهاي شهر اطلاع يابند و متوجه زيان خود شوند، فروشندگان مختارند معامله را به هم زنند.3
همچنين در كتابهايي كه در مورد وظايف كنترل كننده بازار (محتسب) در قرون اوليه اسلام نوشته شده، به ضرورت حفاظت يا حراست از آزادي و حذف انحصارگر تأكيد شده است. از اين رو، اموري مانند نظارت بر صحت عملكرد بازار اسلامي، از وظايف لاينفك دولت اسلامي است.
حضرت علي عليه السلام به مالك اشتر دستور دادند: «ما منع من الاحتكار، فان رسول الله منع منه؛ قيمتها در معامله بايد به گونهاي باشد كه به هيچ كدام از طرفين معامله ظلم نشود».
«وَ أَسْعَارٍ لَا تُجْحِفُ باحد مِنْ افريقين مِنْ البايع وَ الْمُبْتَاعُ»4
امام رضا عليه السلام نيز درباره محدوديت سود در داد و ستد ميفرمايند: «ربحُ المومن علي اخيه رباً، إلا أن يشتري منه شيئاً باكثر من مئه درهم، فيربح فيه قوت يومه، او يشتري متاعاً للتجارة فيربح عليه ربحاً خفيفاً: سود گرفتن مؤمن از برادر ديني خويش ربا است، مگر اينكه چيزي را به بيش از صد درهم بخرد. در اين صورت، به اندازه خوراك روزانهاش سود دريافت ميكند، يا كالايي را براي فروش بخرد، در اين صورت سود اندكي از او ميگيرد».5
در پرتو اين كلام امام هشتم، به محدوديت اصولي ديگري ميرسيم و آن، محدوديت در چهارچوب سودهاي تجاري و داد وستدها است. داد و ستد و تجارت، در اصل و ماهيت، مباح و مجاز است و كساني كه كالايي را با كوشش و صرف وقت، در اختيار مصرفكننده قرار ميدهند، به مصرفكننده كمك كردهاند و شايستگي مزد و پاداش و به اصطلاح مقداري سود دارند؛ ليكن اين سودها بايد در چهارچوب قانون عدل و انصاف محدود گردد. شرايط و نوسانهاي اجتماعي و اقتصادي، نبايد موجب گردد كه در روابط تجاري و خريد و فروش پاي سودهاي كلان به ميان آيد، و نظام فاسد و ضد اجتماعي واسطهگري، بتواند در تنگناها و فشارهاي اقتصادي، سودهاي كلان به جيب بزند، و دست تودههاي مصرف كننده را به نام «جواز سود در معاملات» تهي سازد.
امام رضا عليه السلام در اين سخن ميفرمايند:
«با اندازه گذران زندگي (قوت يومه) سود ببرد، يا در مورد مال تجاري، سود اندك (ربح خفيف) داشته باشد. و رشد و افزايش ناموزون و زياد سود، در معاملات تجاري نباشد».
درحاليكه در اقتصاد سرمايهداري، سود، قاعده و هدف و اصل است، و جريان كالا، براي سرمايهداران، وسيله و ابزاري براي دستيابي به سود بيشتر است. ماهيت نظام سرمايهداري را سودهاي روزافزون و درآمدهاي افزايشي و زياد تشكيل ميدهد. اما در اسلام، هدف اصلي، توزيع سالم كالا در جامعه و رفع نياز مردم و رعايت مصالح عمومي است.
قرآن نيز، درباره تجويز سودهاي تجاري چنين گفته است:
«آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلَا تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ؛ اموالتان را در بين خود بناحق مخوريد، مگر داد وستدي باشد با رضايت شما (خريدار و فروشنده)، و خودتان را مكشيد...» (نساء: 29)
در اين آيه، رضايت خريدار و فروشنده شرط شده است و در صورت گرانفروشي و سودهاي زياد، رضايت خريدار حتماً وجود ندارد.
همچنان كه از امام رضا عليه السلام نقل شد، كه اگر كنترل و محدوديتي در كارهاي اقتصادي و غير اقتصادي انسانها نباشد، جامعه به تباهي كشيده ميشود، و همگان به فساد دچار ميگردند. از نمونههاي مهم و روشن محدوديت و نظارت در كارهاي اقتصادي افراد و اجتماعات، كنترل سود در معاملات است.
توسط ، با موضوع امام رضا (ع) و اقتصاد مقاومتی
| لينک ثابت
آخـرين مطالب ارسالـي
پيوند روزانه
- آيين خويشاوندى و صله رحم در سیره رضوی
- رفتارهای اقتصادی امام رضا عليه السلام
- توصیههای امام رضا (ع) در باب مشاجره
- روش تغذیه و طرز خوردن از نگاه امام رضا علیه السلام
- تبین جایگاه اقتصادی خانواده در نگاه امام رضا
- مباني و اصول جهاد اقتصادي در سیره رضوی
- تحرک صحیح اقتصادی در سیره رضوی
- راز طول عمر و سلامت انسان در کلام امام رضا علیه السلام
- امام رضا (ع) الگويي براي اخلاق
- سنتهای ازدواج در سیره رضوی
- امام رضا(علیه السلام) و تربيت فرزند
- سيره تربيتي امام رضا علیه ا لسلام
- اي تكيه گاه هشتمين
- اي غريب نواز!
- کعبه آمال دلدادگان
- حكايتي دارد دلبستگيهاي من و تو
- لحظه هايي كه تكرار نمي شوند
- پياده در راه عشق
- نور رضوی
- نگاه كنیم...
- تمام پيوندها
آرشـيــو مـطـالــــب
لوگودونی
پایگاه های رضوی
.........................
آماده تبادل لینک و لوگو با پایگاه های رضوی و ارزشی هستیم