فرزندم مرضيه هنگام تولد (1355) يكي از پاهايش از زانو به پايين كج بود. من غير از او چهار فرزند ديگر داشتم، يك پسر و سه دختر كه او چهارمين دخترم بود و هنگام تولد آشنايان به من مي‌گفتند كه حتماً ناشكري كرده‌اي ولي هميشه و در همه حال شكرگزار خداي متعال بوده و هستم. خلاصه پس از مراجعه به پزشكان مختلف گفتند: بايد پايش را گچ گرفته تا شايد پايش صاف شود ولي پس از سه ماه وقتي گچ پاي نوزاد را باز كردند هيچ تغييري نكرده بود و دكترها گفتند: هيچ فايده‌اي ندارد و پايش به همين حالت باقي خواهد ماند و من و خانواده‌ام مدتي ناراحت و پريشان بوديم تا اينكه تصميم گرفتيم مرضيه را به مشهد بياوريم و موقع حركت از اصفهان به مشهد، همه فاميل مي‌گفتند: آخر چطور پايي كه كج مي‌باشد را امام رضا(ع) صاف مي‌كند ولي ما با اين حال او را به مشهد آورديم و قصد ده روزه كرديم تا ده روز، هر روز مرضيه را به حرم مي‌بردم و دخيل مي‌بستم.

روز دهم بچه‌ام را به حرم بردم و گريه بسيار كردم و گفتم يا امام رضا(ع) شفاي بچه‌ام را از تو مي‌خواهم و بعد نماز حاجتي خواندم و با گريه بسيار از خود بيخود شدم و خوابم برد. خواب ديدم كه آقايي نوراني با شالي سبز به كنارم آمد و طناب را از پاي بچه باز كرد و گفت: بلند شو كه زاير كوچك من، زير دست و پاي له شد، ناگهان با همهمه مردم به خود آمدم و ديدم كه طفلم نيست و طناب‌ها با چندين گره كه به پاي بچه زده بودم باز شده و بچه‌ام را روي دست خادمان امام رضا بود ديدم كه او را به علت كسرت جمعيت از محل دور كردند پس از اينكه او را به من دادند گفتند كه امام رضا نشان سبزي به صورت اثر انگشت بر روي زانوي او گذاشته بود و اگر اين نشان را به نامحرم نشان ندهيد هميشه باقي است و ما با شكر خداوند از مشهد به اصفهان حركت كرديم. وقتي دوباره او را جهت معاينه به پزشك قبلي نشان داديم آن دكتر با مقايسه عكس‌هاي قبلي كه از پاي او گرفته بوديم، گفت: هيچ اشكالي در پاي او وجود ندارد و واقعاً به صورت معجزه‌آسا و باور نكردني پاي او كاملاً سالم است.